Zo was... Wilrijk

Wilrijk evolueerde op het scharnier van de 19de en 20ste eeuw niet zo snel als de andere randgemeenten van Antwerpen. Het landelijk karakter bleef er het langst bewaard. Oorzaken waren de fortengordel (zoals o.a. te Berchem) door de gemeente en de vele kastelen en aanverwante hoeven met honderden hectaren grond. Deze bleven lange tijd gesloten voor verkaveling.

Toen na de Eerste Wereldoorlog de “Belle Epoque” sloot en aansluitend de adel het moeilijker kreeg om zo’n domeinen te onderhouden, kwamen deze gronden pas vrij.

Anderzijds lag Wilrijk pal tegen Antwerpen en konden de plaatselijke landbouwers en hoveniers stand houden met zo’n afzetmarkt in de buurt. De verstedelijking zette zich in rond 1906 en nam een vlucht in 1921-1930.

Dit werkje geeft een beeld van het landelijke Wilrijk, een buitengemeente met talloze “hoven van plaisantie”. Een dorp met verenigingsleven, met de kerk in het midden. De periode 1875-1925 toont zich in 106 beelden. Daarmee is dit ruim dikker dan bijvoorbeeld het boekje van Mortsel.

Bij elke prentkaart hoort een kleine uitleg. Meestal landschappen en straatzichten, maar er is ook wat ruimte voor groepen mensen.

Kring voor Heemkunde Wilrijk, Zo was… Wilrijk, 1972, ISBN 9061740134.

Delen:

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *