Leuven graaft naar zijn verleden

Een stukje archeologie in dit werkje. Aanleiding is een tentoonstelling in het Faculteitsgebouw van Letteren en Wijsbegeerte in 1980.

De problematiek valt als volgt samen te vatten: door de veranderde bouwtechnieken dreigt het bodemarchief van de stadskern verloren te gaan. Want zowel bij grote projecten die ganse stadsdelen plat leggen, als bij particuliere nieuwbouw gaan de bouwputten en de onderkelderingen zo diep dat zij ver onder de oudste bouwlagen reiken.

Bij het ontdekken van resten blijft daarnaast de registratie een probleem: in welke context is het voorwerp aangetroffen? Na verwijdering blijft er geen kans meer om dit nader te bepalen.

Het boek geeft een overzicht van de weinige opgravingen die op dat moment verricht waren. Daarna volgt een globale bespreking en cataloog van de vondsten.

In Leuven was op dat moment vooral keramiek als vondst opgetekend (vaatwerk, tegels, pijpjes en varia). In veel mindere mate is dat glas, metalen voorwerpen, been, steen en munten.

Het boek is geïllustreerd met foto’s van het materiaal. Door de duiding en de foto’s is het meer dan een catalogus.

A. Provoost en J. Vaes (Red.), Leuven graaft naar zijn verleden, Leuven, Acco, 1980, 148 p., ISBN 9033401142.

Delen:

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *