150 jaar zusters van Onze-Lieve-Vrouw van VII Weeën (1847-1997)

Het moederhuis van deze orde stond in Sint-Genesius-Rode. Er kwamen in de loop van de tijd 19 bijhuizen.

Het eerste deel is opgebouwd rond die expansie van eerste honderd jaar. Het gaat om de stichting van een klooster te Rode (1847) en meteen ook te Steenhuffel (1857). Er waren banden tussen de overste en de clerus te Steenhuffel. Verder volgden Linkebeek, Breendonk, Beersel, Essenbeek, Kapelle-op-den-Bos, Merksplas, De Hoek en Heindonk. In al deze huizen werd vooral geconcentreerd op onderwijs.

De armen- en ziekenzorg (en ook gevangenen) stond in het middelpunt van de zendingen in Zaventem, Hoogstraten, Putte, Eigenbraker, Merksem en Merksplas.

Een even groot tweede deel bekijkt de laatste 50 jaar. Een scharnierpunt daarin is het Tweede Vaticaans Concilie. Tot 1967 werkt de traditie nog door, daarna komt de confrontatie met de moderne tijd (1967-1979). De periode tot 1997 kenmerkt zich door een zoektocht naar vernieuwing van intern leven.

De tekst leest vlot. Er is een bibliografie en een notenapparaat. Het boek is ook geïllustreerd, voldoende, maar niet overvloedig. Als het aankomt op naamgeving: het zijn vooral de zusters op de foto’s die benoemd worden. Detail: de piëta van Leon Spillaert op de voorpagina verwijst naar de orde, maar misschien was een beeld of object uit de eigen traditie een betere keuze geweest?

Johan Christiaens, Willem Savenberg, 150 jaar zusters van Onze-Lieve-Vrouw van VII Weeën (1847-1997), 176 p., D/1997/0435/7.

Delen:

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *