Raymond Van Pée Ik was 20 in 1944

Dit boek komt uit de uitverkoop van een bib. Niet meer relevant. Ik heb me over dit kneusje ontfermd en het in één ruk uitgelezen.

De auteur  Raymond Van Pée brengt zijn persoonlijke ervaringen in Neuengamme en Blumenthal met voor- en nageschiedenis. Samen met negen andere opgepakten uit Boechout werd hij dagen voor de bevrijding van Brussel opgesloten en naar Duitsland afgevoerd. Daar maakte hij de dodenmarsen mee en het zinken van de gevangenenschepen bij Neustadt.

De kracht van zijn verhaal ligt langs de ene kant in zijn bijzonder oog voor details en aan de andere kant het weren van sensatiezucht.

Het is ontnuchterend te beseffen dat je als lezer op den duur meegaat in een wereld waar ontmenselijking genormaliseerd wordt. De gebeurtenissen volgen elkaar op en uit het ene vloeit het andere voort. Alsof het de gang van de tijd is.

Het is slechts op het einde, bij het zinken van de Cap Arcona, dat het tot je doordringt dat hier alle menselijkheid verdwenen is.

Het boek leidt uit met antwoorden op de vraag hoe het de auteur en zijn kameraden na de bevrijding verder verging. Je krijgt zicht op de thuiskomst en summier op hun verdere leven.

De lijst van Belgen in Blumenthal-Schützenhof en in Lübeck is een meerwaarde. In het middendeel van het boek bevinden zich een 30 pagina’s illustraties.

Als je de hand kan leggen op deze uitgave, zou ik dat zeker aanraden. De inhoud blijft indrukwekkend relevant!

Raymond Van Pée, Ik was 20 in 1944, uitgeverij Epo, 1995, ISBN 9064459177.

Delen:

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *