300 jaar kerk van Koewacht

Ze verschenen bij bosjes, de parochiegeschiedenissen, in die jaren waarin heemkunde aan populariteit won. De ene al beter dan de andere. Wie had kunnen denken dat ze allemaal samen een belangrijke bijdrage leveren aan de kennis van het leven van onze voorouders.

In deze tijd spreken de hogere besturen, kerkelijk zowel als burgerlijk, liever over kerken sluiten dan over kerken bewaren. Vanuit een totaal verkeerd perspectief: de kerkelijke overheid vertrekt zelden van de praktische kant – een kerk als ontmoetingscentrum – en houdt vast aan grote mastodonten die voor de pastorale doeleinden eigenlijk ongeschikt zijn door hun grootte. Maar ja, de erfgoedwaarde, weet u? En de burgerlijke overheden zijn blij dat ze van de verantwoordelijkheid vanaf zijn. Want anders zouden ze zelf moeten instaan voor goed beheer van de sites. Nu kunnen ze wat geld bijleggen en klaar is Kees. Want zeg nu zelf, de overheid is de beste garantie om een gebouw in de vernieling te helpen. En er dan veel geld tegenaan te gooien, in plaats van door simpele reparaties er bij aanvang iets aan te doen.

De kerk van Koewacht was in 1987 driehonderd jaar oud. Dit jaar is daar een punt achter gezet. Ze haalt de 325 jaar niet. Dit jaar werd de Sint-Philippus en Jacobuskerk ontwijd. Sindsdien staat ze leeg. Strak plan.

Dit werk brengt de geschiedenis van de parochie en kerk, van verenigingen, school en klooster; van Koewacht. Dat, zoals bij zovele parochiegeschiedenissen, de nadruk ligt op de 20ste eeuw en het nabije verleden, kunnen we niet ten kwade nemen. Bronmateriaal over die periode is vaak prominenter aanwezig en in het jaar of de maanden vooraf aan een jubileum kan niet ten gronde alles worden uitgezocht. Voetnoten en bronnen zijn zeer schaars. Namen van auteurs ook. Spijtig. Want het is een verdienstelijk werk.

De tekst is vlot leesbaar en omvat heel wat aspecten van parochiaal leven. Dat er, zij het kort, bijvoorbeeld aandacht is voor de veranderingen van het concilie Vaticanum II, laat dat zien. De aankoop van de kerk, toen de Belgisch-Nederlandse parochie werd gesplitst, is een interessant detail omdat het waarschijnlijk uniek is in de Vlaamse kerkgeschiedenis.

Voor de jaren ’80 is dit daarnaast een mooie uitgave, met goede fotoreproducties en verzorgde lay-out. Dit boek zal in de toekomst zeker nog aan belang winnen, nu alles dicht en gesloten is. Als terugblik én als bescheiden bijdrage aan de geschiedenis van kerk in Vlaanderen in de 20ste eeuw.

300 jaar kerk van Koewacht 1687-1987, 150 p., 21,5×29,5cm. Diverse auteurs.

Delen:

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *