Berlare in prentkaarten

Berlare in prentkaarten

Maar liefst 178 prentkaarten geven een beeld van Berlare en Berlare-Donk in de periode van pakweg 1890 tot 1945. Dat is eigenlijk de kern van dit boek.

Het is een beproefd concept: per pagina één prentkaart. Maar het gaat om meer dan prentjes kijken. Elk beeld wordt vergezeld van een uitleg die toelaat alles goed te situeren. Soms is dat maar één zinnetje. Maar soms gaat het om een beschrijving van wie er woonde van huis tot huis, of van het belang van het beeld in de Berlaarse geschiedenis. Zo vertelt de auteur meer over de kerk bijvoorbeeld, of over de Schelde. Op het einde geeft hij nog wat mee over het ontstaan van de prentkaart.

“De kroon zetten op jarenlange speur- en verzamelactiviteit”, zegt het voorwoord, moest dit boek doen. We schrijven 1984. De heemkundige beweging stond in de puberschoenen, na een groei in de jaren ’70 met als hoogtepunt het “jaar van het dorp” (1978). Op dat moment was dit boek inderdaad “de kroon”. Vandaag zouden we toch wat meer verwachten aan bronmateriaal dan een De Potter en Broeckaert en De Seyn. Maar, dat gezegd zijnde, vele bronnen zijn samengevat in de zin “vele contacten met inwoners en opzoekingen in officiële documenten”. Ze worden niet nader gespecificeerd. Spijtig.

Toch blijft dit boek op het vlak van iconografie een mijlpaal in de publicaties over Berlare. Een betere beschrijving van wat er te zien is, zal ook moeilijk vallen, omdat er geen getuigen meer uitleg kunnen verschaffen. In die zin blijft het een uniek en aan te raden werk.

Antoine Adam – de auteur – wordt trouwens alleen in de inleiding genoemd. Zijn naam had gerust op de kaft gemogen. De druk is zeer verzorgd en de illustraties duidelijk.

Antoine Adam, Berlare in prentkaarten, Berlare, 1984, Heem- en Oudheidkundige Kring, 206 p., ill.

Delen:

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *