Het Gentbrugge van toen

Een uitgave van Het Streekboek, dat vooral in de jaren ’90 met enkele dorpsgeschiedenissen op de markt kwam.

Dorpsgeschiedenis een te groot woord. Met een beetje geluk vond de uitgeverij een welwillend en onderlegd heemkundige om één en ander te boek te stellen. Daarbij mocht de ca. 96 pagina’s weliswaar niet overschreden worden. Dat impliceert meteen de bescheiden aanpak van het geheel.

Soms was er geen heemkundige, maar wel een verzamelaar van prentkaarten of nostalgische objecten van het dorp bereid om zijn collectie te delen. Dat de aangeboden teksten dan dikwijls zeer summier zijn, is er een logisch gevolg van. Een verzamelaar heeft immers andere prioriteiten dan een lokaal vorser. In andere gevallen werd een plaatselijke notabele ingeschakeld om wat over het dorp bij elkaar te brengen.

Het Gentbrugge van toen past in dat opzet. Lucien Degraeve en zijn zoon Romain namen de taak op zich, als afstammelingen van de familie die de Gentbrugse sigarenfabriek runde. Van pagina 5 tot 24 lezen we over sigaren, de fabriek en de familie Degraeve. Pas dan begint een echte uitstap doorheen Gentbrugge. Meestal gaat dat met twee foto’s per pagina, met een klein woordje uitleg.

Straatzichten, kasteeltjes, een paar groepjes mensen, openbaar vervoer, onderwijs en kerk. Verder nog zes pagina’s over L. Van Houtte en de jubelfeesten.

We vinden nog één grotere blok tekst over zagerij Decolvenaere, waar met foto’s bij vier bladzijden aan besteed worden. Een besluitwoord op p. 91 met mijmering over ‘de tijd van toen’ en het gelukkig initiatief om de ansichten samen te brengen.

De vijf bladzijden voorintekenaars in grote druk waren beter een minder groot aandeel toegewezen ten voordele van enkele foto’s meer. Het toont het kleinschalige aan het project en vooral dat het vlug moest gaan om de 96 pagina’s te vullen. De redactie kon in dat opzicht beter. Storend is bijvoorbeeld “de kaart dateerd van 1910” (p.66). Zo’n flagrante fout kan gewoon niet.

Toch blijft het, ondanks de aangehaalde mindere punten, een leuk kijkboek met afbeeldingen  op een goed formaat. Het nodigt uit om te bladeren en naar details te zoeken. Maar een uitgebreide dorpsmonografie hoef je niet te verwachten. Maar dat was in de eerste plaats de bedoeling niet. Wie dat in het achterhoofd houdt, kan het zich gerust aanschaffen. Maar de oplage bleef bescheiden en dat maakt het moeilijk vindbaar.

Lucien en Romain Degraeve, Het Gentbrugge van toen, 1988, 96 p., D/1988/3926/02

Delen:

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *