Daar is maar één land dat mijn land kan zijn

Het in 1986 verschenen En het dorp zal duren kwam reeds eerder aan bod. Maar Daar is maar één land dat mijn land kan zijn verscheen drie jaar eerder, in 1983.

Meer nog dan in het tweede deel over het dorp, besteed de fotograaf aandacht aan het landschap. Hier en daar komen ook de mensen die het land bewonen of bewerken in beeld. Maar de natuur overheerst toch. In die natuur heeft de mens zich doorheen de eeuwen genesteld. De relicten ervan zijn zichtbaar.

De basis was gelegd voor drie mooie uitgaves: het land, het dorp en de stad. Wie de poëzie van Anton van Wilderode kan smaken, of het werk van fotograaf Jan Decreton, vindt zeker zijn gading. Wie graag het Vlaamse land bewondert, zeker ook.

Elke foto is trouwens voorzien van een zinnetje dat hem in plaats en tijd situeert. Zo is te lezen op p. 207: “Eenzame fietser in het Heuvelland de De Klijte. Na de middag in januari”. Het bijgaande beeld is fantastisch. En zo is er veel meer te ontdekken.

Anton van Wilderode, Jan Decreton, Daar is maar één land dat mijn land kan zijn, Lannoo/Davidsfonds, 1983, 251 p., ISBN 9020910639.

Delen:

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *