En het dorp zal duren

Anton van Wilderode (pseudoniem van Cyriel Coupé, 1918-1998) maakte debuut in 1943 met De moerbeitoppen ruischten. Hij bracht daarna nog veel meer poëzie uit, met een versnelling vanaf 1980. Hij stelde daarbij een reeks bundels samen die zijn verbondenheid met zijn geboortestreek -het Waasland- of Vlaanderen benadrukten.

Uitgeverij Lannoo/Davidsfonds brachten van hem werk uit in drie op dezelfde leest vormgegeven boeken: Daar is maar één land dat mijn land kan zijn (1983), En het dorp zal duren (1986) en tenslotte Het sierlijke bestaan van steden (1990).

De woordkunst zocht en vond een partner in de beeldkunst. Jan Decreton  (°Veurne 1948), docent fotografie, verzorgde de foto’s. Een oog voor het Vlaamse landschap en erfgoed had hij zeker.

De opnames in dit deel tonen dikwijls weidse gezichten met menselijk ingrijpen, dat toch tot harmonie heeft geleid. Detailfoto’s van de Vlaamse bouwcultuur (door sommige smalend konijnenkoten genoemd) brengen een vorm van nostalgie naar boven die doet denken aan het Brabants trekpaard.

Anderzijds is deze reeks ook een verstild tijdsbeeld: waar zocht een fotograaf in de jaren ’80 erfgoed? Wat was er te vinden? En waar lag de nadruk op?

Het blijft een mooie uitgave met prachtig materiaal, zowel in woord als in beeld, in sublieme druk op groter formaat 25,5×30,5 cm.

Anton van Wilderode, Jan Decreton, En het dorp zal duren, Lannoo/Davidsfonds, 1986, 251 p., ISBN 9061524415.

Delen:

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *