Beiaarden en torens in België

De UNESCO erkende op 24 november 2014 de beiaard als immaterieel erfgoed. België kreeg daarin de titel van gidsland. Het is de verdienste van enkele mensen, die zich jarenlang hebben ingezet voor het behoud en herstel van deze instrumenten. We noemen zeker Jef Denyn (1862-1941) en Luc Rombauts met zijn studie Zingend brons (Davidsfonds, 2011).

Dit boek heeft het over die beiaarden. De titel zou eventueel laten vermoeden dat de belforten ook besproken worden, of donjons, of andere torens. Maar het gaat over de klokken.

Verschillende auteurs brengen een element uit de beiaardcultuur aan: klokkengieten, klokkenwijding, ontstaan van de beiaard, de beiaardkunst doorheen de tijden, klokkenroof, beiaardgieters, de beiaardmuziek en de beiaardschool van Mechelen. Een woordje over de uitstraling van deze Vlaamse muziekvorm naar de wereld. Een uitstapje naar de beiaard in de volkscultuur en in de miniatuur- en prentkunst vervolledigen dit deel (66 p.).

Een tweede deel geeft een overzicht van de beiaarden in België. Over 80 pagina’s komen alle instrumenten in hun respectievelijke torens aan bod. Want ja, zoveel zijn er in België te vinden.

Het boek is mooi geïllustreerd en vlot leesbaar.

Gilbert Huybens (red.), diverse auteurs, Beiaarden en torens in België, Gemeentekrediet, 1994, 168 p.

Delen:

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *