Volksgeloof in de zeevisserij

Onze voorouders hechtten nogal wat belang aan bijzondere tekens en handelingen. Voor ons vandaag is dat duidelijk, want wij horen wat ze deden, en wij weten dat al deze uitingen van bijgeloof niet meer tot ons leven behoren. Wij slaan geen kruis meer over het brood of wij gooien geen zout meer over de schouder. Daardoor valt het des te meer op.

Alhoewel, binnen vijftig jaar zal voor ons dezelfde rekening gemaakt worden. Maar op andere vlakken dan. Iedereen probeert greep te krijgen op het lot.

Het spreekt voor zich het een bijzonder gevaarlijk beroepswezen zoals de zeevisserij, een rijkdom aan volksgebruiken in zich droeg. Auteur Pierre Hovart brengt in dit bescheiden boek honderden van die handelingen en bedenkingen bij elkaar.

Verwacht geen aaneengeschreven wetenschappelijk werk met grote filosofische bedenkingen. Hovart heeft vooral tot doel gehad die verdwijnende gebruiken op te sommen. Hij geeft daarbij enige duiding zodat duidelijk is waar het om gaat. Het is zijn verdienste dit allemaal bij elkaar te hebben gebracht.

Het boekje kan een aanzet zijn om, dertig jaar later, één en ander uit te diepen of na te gaan of deze gebruiken nog bestaan.

Pierre Hovart, Volksgeloof in de zeevisserij, Brugge, 1991, 70 p.

Delen:

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *